امروز:

اعمال روز دحو الارض

روز بیست و پنجم (روز دحوالارض):
همان گونه كه پیش از این گفته شد، روز بیست و پنجم ذى القعده، روزى است كه نخستین خشكى ها از زیرکعبه بر روی  آب سربرآورد، و سپس گسترش یافت. براى این روز اعمالى نقل شده است:
الف) در روایتى از امیرمؤمنان(علیه السلام) نقل شده است: اوّل رحمتى كه از آسمان به زمین نازل شد، روز بیست و پنجم ذى القعده بود; بنابراین اگر كسى آن روز را روزه بگیرد، و آن شب را به عبادت بپردازد، پاداش عبادت یكصد سال را دارد.
همچنین فرمود: در آن روز، اگر گروهى به ذكر خدا بپردازند، خداوند حاجتشان را پیش از آن كه متفرّق شوند برآورده سازد; خداوند در این روز هزار هزار رحمت نازل مى كند كه قسمتى از آن شامل كسانى است كه جمع گردند و به ذكر خدا بپردازند و روزش را روزه بدارند و شبش را عبادت كنند.(5)
ب) مستحب است در آغاز روز (هنگامى كه آفتاب كمى بلند شود) دو ركعت نماز بجا آورد و در هر ركعت، بعد از سوره حمد پنج مرتبه سوره والشمس را بخواند و پس از سلام نماز، این دعا را بخواند:

لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللهِ الْعَلىِّ الْعَظیمِ، یا مُقیلَ الْعَثَراتِ، اَقِلْنى عَثْرَتى،

جنبش و نیرویى نیست جز به خداى والاى بزرگ اى نادیده گیر لغزشها، نادیده گیر لغزشم را

یا مُجیبَ الدَّعَواتِ، اَجِبْ دَعْوَتى، یا سامِعَ الاَْصْواتِ، اِسْمَعْ صَوْتى،

اى اجابت كننده دعاها اجابت كن دعایم را اى شنواى صداها بشنو صدایم را

وَارْحَمْنى وَتَجاوَزْ عَنْ سَیِّئاتى وَما عِنْدى، یا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ.(6)

و به من رحم كن و از گناهانم و آنچه بدى دارم درگذر اى صاحب جلالت و بزرگوارى.

ج) «شیخ طوسى» فرمود: مستحب است در این روز، این دعا را بخواند:

اَللّـهُمَّ داحِىَ الْكَعْبَةِ، وَفـالِقَ الْحَـبَّةِ، وَصارِفَ اللَّزْبَةِ، وَكاشِفَ كُـلِّ

خدایا اى گسترنده خانه كعبه و شكافنده دانه و برطرف كننده سختى و گشاینده هر

كُـرْبَـة، اَسْئَلُكَ فى هذَا الْیَوْمِ مِنْ اَیّامِكَ الَّتى اَعْظَمْتَ حَقَّها، وَاَقْدَمْتَ

غم و گرفتارى از تو خواهم در این روز از روزهایت كه بزرگ گرداندى حقش را و در سبقت

سَبْقَها، وَجَعَلْتَها عِنْدَ الْمُؤْمِنینَ وَدیعَةً، وَ اِلَیْكَ ذَریعَةً، وَ بِرَحْمَتِكَ

پیشش انداختى و در نزد مؤمنین آن را به ودیعت نهادى و آن را وسیله اى براى آمدن به پیشگاهت و رسیدن برحمت

الْوَسیعَةِ، اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد عَبْدِكَ الْمُنْتَجَبِ، فِى الْمیثاقِ الْقَریبِ

وسیعت قراردادى كه درود فرستى بر محمّد بنده برگزیده ات در روز میثاق نزدیك كه

یَوْمَ التَّلاقِ، فاتِقِ كُلِّ رَتْق، وَداع اِلى كُلِّ حَقٍّ، وَعَلى اَهْلِ بَیْتِهِ الاَْطْهارِ

روز دیدار و ملاقات است آن بزرگوارى كه هر در بسته اى را گشود و به هر حقى دعوت فرمود و بر خاندان پاكیزه

الْهُداةِ الْمَنارِ، دَعائِمِ الْجَبّارِ، وَوُلاةِ الْجَنَّةِ وَالنّارِ، وَاَعْطِنا فى یَوْمِنا هذا

و راهنمایان روشنى بخش و پایه هاى دین خدا و زمامداران كار بهشت و دوزخند و عطا كن به ما در این روز

مِنْ عَطآئِكَ الْمَخْزُونِ، غَیْرَ مَقْطوُع وَلا مَمْنوُن، تَجْمَعُ لَنا بِهِ التَّوْبَةَ،

از عطاى موجود در خزینه ات كه نه پایان دارد و نه منّتى در آن است گردآورى بدان براى ما توبه

وَحُسْنَ الاَْوْبَةِ، یا خَیْرَ مَدْعُوٍّ وَاَكْرَمَ مَرْجُوٍّ، یا كَفِىُّ یا وَفِىُّ، یا مَنْ لُطْفُهُ

و بازگشت خوبى را بسوى خودت اى بهترین خوانده شدگان و بزرگوارترین مایه امید اى كفایت كننده اى وفادار اى كه لطفش در

خَفِىٌّ، اُلْطُفْ لى بِلُطْفِكَ، وَاَسْعِدْنى بِعَفْوِكَ، وَاَیِّدْنى بِنَصْرِكَ، وَلا تُنْسِنى

نهان و خفاست بلطف خویش بر من لطف فرما و به عفوت سعادتمندم كن و به یاریت كمكم ده و از یاد

كَریمَ ذِكْرِكَ، بِوُلاةِ اَمْرِكَ، وَحَفَظَةِ سِرِّكَ، وَ احْفَظْنى مِنْ شَوائِبِ الدَّهْرِ،

كریمانه ات فراموشم مكن به حق زمامداران كار خود و نگهبانان رازت و نگاهم دار از آلودگیهاى روزگار

اِلى یَوْمِ الْحَشْرِ وَالنَّشْرِ، وَاَشْهِدْنى اَوْلِیآئَكَ عِنْدَ خُرُوجِ نَفْسى، وَحُلُولِ

تا روز حشر و برانگیخته شدن و گواه گیر برایم دوستانت را هنگام جان دادنم و سرازیر

رَمْسى، وَانْقِطاعِ عَمَلى، وَانْقِضآءِ اَجَلى، اَللّهُمَّ وَاذْكُرْنى عَلى طُولِ

شدنم در قبر و به پایان رسیدن كردارم و بسر آمدن عمرم خدایا یادم كن در دوران دراز

الْبِلى، اِذا حَلَلْتُ بَیْنَ اَطْباقِ الثَّرى، وَنَسِیَنِى النّاسُونَ مِنَ الْوَرى،

پوسیده شدنم در آن هنگام كه میان توده هاى خاك وارد شوم و مردم فراموشكار یكسره فراموشم كرده اند

وَاَحْلِلْنى دارَ الْمُقامَةِ، وَ بَوِّئْنى مَنْزِلَ الْكَرامَةِ، وَاجْعَلْنى مِنْ مُرافِقى

و در خانه ماندنى (بهشت) فرودم آر و در منزل كرامت جایم ده و از رفقاى دوستانت و

اَوْلِیآئِكَ، وَاَهْلِ اجْتِبآئِكَ وَأصْفِیائِكَ، وَبارِكْ لى فى لِقآئِكَ، وَارْزُقْنى

برگزیدگان و مخصوصانت قرارم ده و دیدارت را بر من مبارك گردان و حسن عمل روزیم كن

حُسْنَ الْعَمَلِ قَبْلَ حُلُولِ الاَْجَلِ، بَریئاً مِنَ الزَّلَلِ وَسُوءِ الْخَطَلِ، اَللّـهُمَّ وَ

پیش از آن كه عمرم بسر رسد در حالى كه پاك از لغزش و بد كردارى باشم خدایا

اَوْرِدْنى حَوْضَ نَبِیِّكَ مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ، وَاسْقِنى مِنْهُ

مرا به حوض پیامبرت محمّد درود خدا بر او و خاندانش باد (یعنى حوض كوثر) واردم كن و بنوشان مرا از آن

مَشْرَباً رَوِیّاً سآئِغاً هَنیئاً، لا اَظْمَأُ بَعْدَهُ، وَلا اُحَلاَُّ وِرْدَهُ، وَ لا عَنْهُ اُذادُ،

حوض نوشاندنى سیراب كننده و روان و گوارا كه دیگر تشنه نشوم و از ورود بدان جلوگیریم نكنند و بازم ندارند

وَاجْعَلْهُ لى خَیْرَ زاد، وَ اَوْفى میعاد، یَوْمَ یَقُومُ الاَْشْهادُ، اَللّهُمَّ وَالْعَنْ

و آن را برایم بهترین توشه راه و كاملترین وعده گاه در روز به پا خواستن گواهان قرار ده خدایا دور ساز

جَبابِرَةَ الاَْوَّلینَ وَالاْخِرینَ، وَبِحُقُوقِ اَوْلِیآئِكَ الْمُسْتَاْثِرینَ، اَللّـهُمَّ

از رحمتت سركشان اوّلین و آخرین را و آنان كه به حقوق دوستان برگزیده ات تجاوز و تعدّى كردند خدایا

وَاقْصِمْ دَعآئِمَهُمْ، وَاَهْلِكْ اَشْیاعَهُمْ وَ عامِلَهُمْ، وَ عَجِّلْ مَهالِكَهُمْ،

پایه هاى حكومتشان را در هم شكن و پیروان و عمالشان را نابود گردان و به هلاكتشان تعجیل كن

وَاسْلُبْهُمْ مَمالِكَهُمْ، وَضَیِّقْ عَلَیْهِمْ مَسالِكَهُمْ، وَالْعَنْ مُساهِمَهُمْ

و مملكتهاشان را از ایشان بگیر و راهها را بر ایشان تنگ فرما و آنان كه با ایشان سهیم

وَمُشارِكَهُمْ، اَللّـهُمَّ وَعَجِّلْ فَرَجَ اَوْلِیآئِكَ، وَارْدُدْ عَلَیْهِمْ مَظالِمَهُمْ،

و شریك هستند نیز از رحمتت دور كن خدایا شتاب كن در فرج دوستانت و حقوق از دست رفته شان را به آنها باز گردان

وَاَظْهِرْ بِالْحَقِّ قآئِمَهُمْ، وَاجْعَلْهُ لِدینِكَ مُنْتَصِراً، وَبِاَمْرِكَ فى اَعْدآئِكَ

و قائمشان را به حق ظاهر گردان و یارى ستاننده دینت و فرمانرواى در میان دشمنانت قرارش ده

مُؤْتَمِراً، اَللّـهُمَّ احْفُفْهُ بِمَلائِكَةِ النَّصْرِ، وَبِما اَلْقَیْتَ اِلَیْهِ مِنَ الاَْمْرِ فى لَیْلَةِ

خدایا فرشتگان یارى دهنده را گرداگردش قرار ده و بدان دستورى كه در شب قدر بر او فرستى وى را

الْقَدْرِ، مُنْتَقِماً لَكَ حَتّى تَرْضى، وَیَعُودَ دینُكَ بِهِ وَعَلى یَدَیْهِ جَدیداً

انتقام كشَنده براى خودت قرار ده بدان حد كه تو خشنود گردى و دین تو به وسیله او و بدست او بصورت نو و تازه اى

غَضّاً، وَیَمْحَضَ الْحَقَّ مَحْضاً، وَیَرْفِضَ الْباطِلَ رَفْضاً، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلَیْهِ

درآید و حق كاملاً خالص گردد و باطل یكسره از بین برود خدایا درود فرست بر او و

وَعَلى جَمیعِ آبائِهِ، وَاجْعَلْنا مِنْ صَحْبِهِ وَاُسْرَتِهِ، وَابْعَثْنا فى كَرَّتِهِ، حَتّى

بر همه پدرانش و قرار ده ما را از اصحاب و نزدیكانش و در زمان رجعت او ما را برانگیز تا

نَكُونَ فى زَمانِهِ مِنْ اَعْوانِهِ، اَللّهُمَّ اَدْرِكْ بِنا قِیامَهُ، وَاَشْهِدْنا اَیّامَهُ، وَصَلِّ

ما در زمان او جزء یارانش باشیم خدایا توفیق درك زمان قیام او را نصیب ما گردان و در روزگار ظهورش ما را حاضر كن و درود فرست

عَلَیْهِ، وَعَلَیْهِ السَّلامُ، وَارْدُدْ اِلَیْنا سَلامَهُ، وَرَحْمَـةُ اللهِ وَبَرَكـاتُهُ.(7)

بر او و سلام او را بسوى ما بازگردان و سلام و تحیت و رحمت خدا و بركاتش بر او باد.


نوشته شده در : شنبه 3 مهر 1389  توسط : لیلا احمدی زاده و اسماء كاظمى راد.    نظرات() .

آداب و اعمال ماه ذی‌القعده

آداب ماه شوال و ذی القعده

به لطف الهی، توفیق درک ماه رمضان دیگری هم به دست آمد. گرچه به سرعت هم از دست رفت. در هر حال خدا را به خاطر این نعمت عظیم شاکریم و آرزوی دیدار رمضان اینده و توفیق تنفس در حال و هوای ملکوتی‏اش را داریم.

آداب و اعمال ذی القعده

بعد از استراحت ماه شوال، دوباره روال عادی در ماه ذی القعده آغاز می‌شود. ماه شریفی که یکی از ماه‏های حرام است. چنان‏که می‌دانید، و در قرآن هم به آن اشاره شده، چهار ماه از سال، ماه‏های حرام محسوب می‌شوند. سه ماه پیاپی «ذی القعده، ذی‏حجه و محرم» و یک ماه جدا (رجب) که خداوند حرمت ویژه‌ای برای این ماه‏ها قائل شده. در برخی کتب آمده، گناه در این ماه‏ها همانند حسنات در آن، بیش از سایر ایام محسوب می‌گردد.

در هر حال حرمت این ماه‏ها آن‏قدر زیاد است که حتی قبل از اسلام هم جنگ‏ها در خلال آن‏ها تعطیل می‌شد و اسلام هم بر همین رسم صحّه گذاشت. ایت‏الله میرزا جواد ملکی می‌فرماید: «این ماه از ماه‏های حرام است که جنگ با کفار، در آن حرام می‌باشد و انسان از این مطلب، حکم جنگیدن و مخالفت با خدا را می‌فهمد». 1

و البته این ماه، ماه دعا و توجه به سوی خداوند است. در روایتی آمده:

«ذی القعده ، ماه اجابت دعاست، در هنگام شدت و فشار بلاها».

هدیه‌ی پیامبر صلی‏الله‏علیه‏و‏آله برای گنه‏کاران

یکی از مهم‏ترین آداب این ماه، نماز بافضیلتی است که از حضرت رسول اکرم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله در روایتی زیبا بیان شده که نسخه‏ی واقعی درد ماست. شاید خیلی از اوقات به ذهنمان بیاید، «ای کاش می‌شد یک توبه‏ی واقعی کرد و ظلمت‏ها و آلودگی‏های گذشته را پاک کرد و بعد با خیال راحت و احساس آرامش اینده‌ای نورانی را شروع نمود». این روایت حضرت، یکی از بهترین فرصت‏ها را پیش پای همه‏ی ما می‌گذارد:

نقل شده: «در روز یکشنبه‏ای از ماه ذی القعده پیامبر اعظم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله رو به اصحاب کرده، فرمودند: ای مردم! کدام یک از شما می‌خواهید توبه کنید؟ اصحاب گفتند: همه‏ می‌خواهیم توبه کنیم. حضرت فرمودند: پس غسل کنید و آن‏گاه وضو بگیرید سپس چهار رکعت نماز به جا آورید. (دو نماز دو رکعتی)

در هر رکعت، یک حمد، سه قل هو الله و یک بار سوره‏ی ناس و فلق را بخوانید و پس از نمازها هفتاد بار استغفار نمایید. (مثلاً استغفر الله ربی و اتوب الیه) و در پایان بگویید:

«لا حول ولا قوه الا بالله»، «یا عزیز یا غفّار اغفرلی ذنوب و ذنوب جمیع المؤمنین و الؤمنات فانّه لایغفر الذنوب الا انت».

آن‏گاه حضرت فرمودند: بنده‌ای از امت من چنین عملی را انجام نمی‌دهد مگر آن که از آسمان به او ندا می‌رسد: بنده خدا! اعمالت را از نو شروع کن که توبه‌ات قبول و گناهانت بخشیده شد! فرشته‏ی دیگری ندا می‌کند: ای بنده! مبارک باد بر تو و بر خانواده و خاندانت! فرشتگان دیگر نیز صدا می‌زنند: در روز قیامت دشمنانت را از تو راضی می‌نمایند، با ایمان از دنیا می‌روی، دینت از تو گرفته نمی‌شود. . . »

این روایت زیبا و امیدوار کننده که مشروح آن در کتاب شریف المراقبات و مختصر آل در مفاتیح‏الجنان آمده، چراغ امید را در دل هر انسان علاقه‌مند به توبه روشن می‌کند. ان‏شاءالله در انجام این عمل بافضیلت کوتاهی نشود. نکته‌ای که باید مورد توجه قرار گیرد این است که: توبه اختصاص به زمان و مکان خاصی ندارد. اما یقیناً شرائط خاص زمانی و مکانی در قبولی و پذیرش آن از جانب خداوند مؤثر است و این عمل نیز چون در روز یکشنبه ماه ذی القعده از جانب حضرت رسول صلی‏الله‏علیه‏و‏آله به اصحاب سفارش شده، در نزد بزرگان به عنوان عمل این روز مشهور است و البته چون در روایت مشخص نیست کدام یکشنبه از ماه ذی القعده، می‌توان آن را در هر یک از یکشنبه‌های این ماه انجام داد گرچه بهتر است انسان در همه یکشنبه‌های این ماه از انجام این عمل نورانی و با فضیلت غافل نشود؛

سه روز روزه

یکی از اعمال مخصوص این ماه، که البته مربوط به همه ماه‏های حرام است، سه روز روزه متوالی است که فضیلت بسیار دارد؛ در روایت آمده: «هر کس در ماه‏های حرام سه روز متوالی یعنی پنجشنبه، جمعه و شنبه را روزه بدارد، خداوند عبادت نهصد سال را برای او می‌نویسد که روز‌هایش به روزه‏داری و شب‏هایش به عبادت سپری شده باشد».

در هر صورت جدای از توبه به ثواب‏هایش، این عمل پیش خداوند از محبوبیت ویژه‌ای برخوردار است؛ خداوند خودش توفیق انجام این عبادت را به همه عنایت بفرماید.

شب نیمه ماه

از دیگر آداب این ماه عبادت شب نیمه‏ی ماه است . از رسول اعظم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله نقل شده : شب پانزدهم  ذی القعده ، شب مبارکی است . خداوند در آن‏جا رحمت به بندگان مؤمنش می‌نگرد و پاداش کسی که در این شب با عمل خود به اطاعت خداوند مشغول باشد، همانند پاداش 100 روزه‏داری است که همواره در مسجد به سر برده و به انداز‏ه‏ی چشم بر هم زدنی نافرمانی خدا را نکرده‌اند. . .

نکته‏ی ظریفی که میرزاجوادآقا ملکی(ره) در این مورد به آن اشاره می‌فرمایند این است که:

«طاعت و عبادت در این شب، از این جهت که مشهور نبوده و مردم کم‏تر در آن به طاعت خدا مشغول می‌گردند، از سایر شب‏های مشهور، ممتاز می‌گردد و این مطلب نزد اهل مراقبت مهم است زیرا توجه و هشیاری در زمان غفلت عموم مردم از مراقبت‏های مهم و باعث سرعت اجابت است و این اعمال هم نزد خداوند عظیم‏تر و به اجابت نزدیک‏تر و داری اجر بیشتری است». 1

دحوالارض و اعمال آن

مهم‏ترین روز این ماه شریف، روز بیست و پنجم این ماه است که به روز «دحوالارض» مشهور است: «دحو» به معنی بسط و گسترش است. شاید مراد از این تعبیر، آن باشد که در این روز کره‏ی زمین که سرتاسر در زیر آب بود، در محل کعبه‏ی فعلی از زیر آب خارج شد و به اذن خداوند از این قسمت خشکی‏های زمین گسترش یافت. البته حوادث و وقایع دیگری نیز در این روز واقع شده که همه دال بر اهمیت و عظمت این روز است، همانند: نصب کعبه به عنوان خانه‏ی خدا، به زمین آمدن حضرت آدم علیه‏السلام، ولادت حضرت ابراهیم و حضرت عیسی علیهما‏السلام و. . .

از مهم‏ترین اعمال این روز، «روزه» است، زیرا این روز، یکی از چهار روزی است که در تمام سال، روزه‌اش به شرافت و فضیلت بسیار مشهور است و برابر با ثواب هفتاد سال و کفاره‏ی گناهان هفتاد سال دانسته شده. از امیرمؤمنان علیه‏السلام هم روایت شده:

کسی که این روز را روزه بدارد و شبش (شب بیست و پنجم) را به عبادت مشغول باشد، ثواب عبادت صد سال را که روز و شبش را در عبادت گذرانده باشد، خواهد داشت و هم‏چنین هر گروهی که در این روز گرد هم ایند برای ذکر خداوند، پراکنده نمی‌گردند مگر این که خواسته‏ی آنان عطا می‌شود».

از این روایت به دست می‌اید، دور هم جمع شدن و دعا و توجه به خداوند در این روز به صورت جمعی، مورد عنایت ویژه است و این فرصت مغتنمی است برای هیأتی‌ها که برنامه‏ی ویژه و بخصوصی را ترتیب بدهند و از آن‏جا که این روز، یکی از روزهایی است که ظهور حضرت مهدی ارواحناه فداه در آن احتمال داده شده، خواندن زیارت آل یس، بسیار مناسب است، زیرا خود آن حضرت فرمود: «هرگاه خواستید به واسطه‏ی ما به خداوند تبارک و تعالی توجه پیدا کنید، این دعا را بخوانید».

ضمناً نمازی دو رکعتی برای نزدیک ظهر این روز هم نقل شده که در هر رکعت یک حمد و پنج مرتبه سوره‏ی «شمس» خوانده می‌شود و بعد از سلام نماز، دعای کوتاهی خوانده می‌شود که دراعمال روز 25 ذی القعده در مفاتیح آمده است.

زیارت

نکته‏ی پایانی هم این که روز 25 ذی القعده در نزد خواص و اهل معرفت با زیارت سلطان القلوب مولانا علی بن موسی الرضا علیه‏السلام گره خورده، به طوری که همه ساله در این روز، بسیاری از اهل معرفت و بزرگان و علما از دور و نزدیک خود را به مشهدالرضا علیه‏السلام می‌رسانند و زیارت در این روز را ترک نمی‌کنند.

از مرحوم میرداماد نقل شده: «زیارت حضرت رضا علیه‏السلام در این روز، از بافضیلت‌ترین و موکّدترین اعمال مستحبی است».

گرچه بنا بر نقل غیر مشهور، روز بیست و سوم این ماه، روز شهادت حضرت رضا علیه‏السلام است و در این روز هم زیارت حضرت از دور و نزدیک مورد سفارش قرار گرفته ولی برخی علما و بزرگان، زیارت بیست و پنجم را ترک نمی‌کردند. به هر حال امیدواریم هر که کبوتر دلش یاد آقا کرد، بداند آقا طلب کرده و یاعلی بگوید و عازم شود.

غریب است و غمش مفهوم دارد

نشان از مادری مظلوم دارد

رضا عطر حضورش در خراسان

صفای چارده معصوم دارد

1. المراقبات، ص367

 


نوشته شده در : شنبه 3 مهر 1389  توسط : لیلا احمدی زاده و اسماء كاظمى راد.    نظرات() .

اعمال ماه ذى القعده

اعمال ماه ذى القعده

اعمال ماه ذى القعده

نماز در روز یكشنبه این ماه:
براى نماز در روز یكشنبه این ماه روایتى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل شده است. در فضیلت این نماز، آمده است كه هر كس آن را بجا آورد توبه اش پذیرفته مى شود و گناهانش آمرزیده مى گردد و سبب بركت براى نمازگزار و خانواده اش خواهد بود، و در روز قیامت كسانى كه از او طلبى و یا حقّى دارند، از وى راضى گردند و با ایمان از دنیا مى رود و قبرش براى او وسیع و نورانى گردد و پدر و مادرش از او راضى شوند، و آنها نیز مورد مغفرت خداوند قرار گیرند، ذریّه او نیز بخشیده شوند و روزى او وسیع گردد. فرشته مرگ به هنگام مردن، با او مدارا كند و به آسانى جانش را بگیرد.(1)

نماز در روز یكشنبه این ماه:
براى نماز در روز یكشنبه این ماه روایتى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) نقل شده است. در فضیلت این نماز، آمده است كه هر كس آن را بجا آورد توبه اش پذیرفته مى شود و گناهانش آمرزیده مى گردد و سبب بركت براى نمازگزار و خانواده اش خواهد بود، و در روز قیامت كسانى كه از او طلبى و یا حقّى دارند، از وى راضى گردند و با ایمان از دنیا مى رود و قبرش براى او وسیع و نورانى گردد و پدر و مادرش از او راضى شوند، و آنها نیز مورد مغفرت خداوند قرار گیرند، ذریّه او نیز بخشیده شوند و روزى او وسیع گردد. فرشته مرگ به هنگام مردن، با او مدارا كند و به آسانى جانش را بگیرد.(1)
رسول خدا(صلى الله علیه وآله) كیفیّت نماز را این گونه بیان فرمود كه، در روز یكشنبه غسل كند و وضو بگیرد و چهار ركعت نماز بخواند (هر دو ركعت به یك سلام) در هر ركعت، سوره «حمد» یك مرتبه، سوره «قل هو الله» سه مرتبه و سوره هاى «فلق» و «ناس» را یك مرتبه بخواند; و بعد از نماز هفتاد مرتبه استغفار كند، سپس بگوید:

لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللهِ الْعَلىِّ الْعَظیمِ

جنبش و نیرویى نیست جز به خداى والاى بزرگ

آنگاه بگوید:

یا عَزیزُ یا غَفّارُ، اِغْفِرْ لى ذُ نُوبى، وَذُ نُوبَ جَمیـعِ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ، فَاِنَّهُ لا یَغْفِرُ

اى نیرومند اى بسیار آمرزنده بیامرز گناهانم را و گناهان همه مردان مؤمن و زنان با ایمان را كه نیامرزد كسى

الذُّنُوبَ اِلاَّ اَنْتَ.(2)

گناهان را جز تو.

از ذیل این روایت استفاده مى شود كه این اعمال را در غیر این ماه نیز، مى توان انجام داد.

سه روز روزه در این ماه:
از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) روایت شده است، هر كس روزهاى پنج شنبه، جمعه و شنبه از ماههاى حرام را روزه بگیرد، عبادت یك سال براى او نوشته شود.(3)

شب پانزدهم ماه:
از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) روایت شده است كه شب پانزدهم ماه ذى القعده، شب مباركى است و خداوند در این شب، به بندگان مؤمن، نظر رحمت مى افكند و آن كس كه در این شب به اطاعت خداوند مشغول باشد، پاداش بسیار زیادى دارد.
در ادامه فرمود: چون شب به نیمه رسید، به عبادت خدا و نماز بپرداز و از خداوند حاجت بطلب كه در این شب، حاجت كسى بدون پاسخ نخواهد ماند!(4)

روز بیست و پنجم (روز دحوالارض):
همان گونه كه پیش از این گفته شد، روز بیست و پنجم ذى القعده، روزى است كه نخستین خشكى ها از زیر کعبه بر روی  آب سربرآورد، و سپس گسترش یافت. براى این روز اعمالى نقل شده است:
الف) در روایتى از امیرمؤمنان(علیه السلام) نقل شده است: اوّل رحمتى كه از آسمان به زمین نازل شد، روز بیست و پنجم ذى القعده بود; بنابراین اگر كسى آن روز را روزه بگیرد، و آن شب را به عبادت بپردازد، پاداش عبادت یكصد سال را دارد.
همچنین فرمود: در آن روز، اگر گروهى به ذكر خدا بپردازند، خداوند حاجتشان را پیش از آن كه متفرّق شوند برآورده سازد; خداوند در این روز هزار هزار رحمت نازل مى كند كه قسمتى از آن شامل كسانى است كه جمع گردند و به ذكر خدا بپردازند و روزش را روزه بدارند و شبش را عبادت كنند.(5)
ب) مستحب است در آغاز روز (هنگامى كه آفتاب كمى بلند شود) دو ركعت نماز بجا آورد و در هر ركعت، بعد از سوره حمد پنج مرتبه سوره والشمس را بخواند و پس از سلام نماز، این دعا را بخواند:

لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللهِ الْعَلىِّ الْعَظیمِ، یا مُقیلَ الْعَثَراتِ، اَقِلْنى عَثْرَتى،

جنبش و نیرویى نیست جز به خداى والاى بزرگ اى نادیده گیر لغزشها، نادیده گیر لغزشم را

یا مُجیبَ الدَّعَواتِ، اَجِبْ دَعْوَتى، یا سامِعَ الاَْصْواتِ، اِسْمَعْ صَوْتى،

اى اجابت كننده دعاها اجابت كن دعایم را اى شنواى صداها بشنو صدایم را

وَارْحَمْنى وَتَجاوَزْ عَنْ سَیِّئاتى وَما عِنْدى، یا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ.(6)

و به من رحم كن و از گناهانم و آنچه بدى دارم درگذر اى صاحب جلالت و بزرگوارى.

ج) «شیخ طوسى» فرمود: مستحب است در این روز، این دعا را بخواند:

اَللّـهُمَّ داحِىَ الْكَعْبَةِ، وَفـالِقَ الْحَـبَّةِ، وَصارِفَ اللَّزْبَةِ، وَكاشِفَ كُـلِّ

خدایا اى گسترنده خانه كعبه و شكافنده دانه و برطرف كننده سختى و گشاینده هر

كُـرْبَـة، اَسْئَلُكَ فى هذَا الْیَوْمِ مِنْ اَیّامِكَ الَّتى اَعْظَمْتَ حَقَّها، وَاَقْدَمْتَ

غم و گرفتارى از تو خواهم در این روز از روزهایت كه بزرگ گرداندى حقش را و در سبقت

سَبْقَها، وَجَعَلْتَها عِنْدَ الْمُؤْمِنینَ وَدیعَةً، وَ اِلَیْكَ ذَریعَةً، وَ بِرَحْمَتِكَ

پیشش انداختى و در نزد مؤمنین آن را به ودیعت نهادى و آن را وسیله اى براى آمدن به پیشگاهت و رسیدن برحمت

الْوَسیعَةِ، اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد عَبْدِكَ الْمُنْتَجَبِ، فِى الْمیثاقِ الْقَریبِ

وسیعت قراردادى كه درود فرستى بر محمّد بنده برگزیده ات در روز میثاق نزدیك كه

یَوْمَ التَّلاقِ، فاتِقِ كُلِّ رَتْق، وَداع اِلى كُلِّ حَقٍّ، وَعَلى اَهْلِ بَیْتِهِ الاَْطْهارِ

روز دیدار و ملاقات است آن بزرگوارى كه هر در بسته اى را گشود و به هر حقى دعوت فرمود و بر خاندان پاكیزه

الْهُداةِ الْمَنارِ، دَعائِمِ الْجَبّارِ، وَوُلاةِ الْجَنَّةِ وَالنّارِ، وَاَعْطِنا فى یَوْمِنا هذا

و راهنمایان روشنى بخش و پایه هاى دین خدا و زمامداران كار بهشت و دوزخند و عطا كن به ما در این روز

مِنْ عَطآئِكَ الْمَخْزُونِ، غَیْرَ مَقْطوُع وَلا مَمْنوُن، تَجْمَعُ لَنا بِهِ التَّوْبَةَ،

از عطاى موجود در خزینه ات كه نه پایان دارد و نه منّتى در آن است گردآورى بدان براى ما توبه

وَحُسْنَ الاَْوْبَةِ، یا خَیْرَ مَدْعُوٍّ وَاَكْرَمَ مَرْجُوٍّ، یا كَفِىُّ یا وَفِىُّ، یا مَنْ لُطْفُهُ

و بازگشت خوبى را بسوى خودت اى بهترین خوانده شدگان و بزرگوارترین مایه امید اى كفایت كننده اى وفادار اى كه لطفش در

خَفِىٌّ، اُلْطُفْ لى بِلُطْفِكَ، وَاَسْعِدْنى بِعَفْوِكَ، وَاَیِّدْنى بِنَصْرِكَ، وَلا تُنْسِنى

نهان و خفاست بلطف خویش بر من لطف فرما و به عفوت سعادتمندم كن و به یاریت كمكم ده و از یاد

كَریمَ ذِكْرِكَ، بِوُلاةِ اَمْرِكَ، وَحَفَظَةِ سِرِّكَ، وَ احْفَظْنى مِنْ شَوائِبِ الدَّهْرِ،

كریمانه ات فراموشم مكن به حق زمامداران كار خود و نگهبانان رازت و نگاهم دار از آلودگیهاى روزگار

اِلى یَوْمِ الْحَشْرِ وَالنَّشْرِ، وَاَشْهِدْنى اَوْلِیآئَكَ عِنْدَ خُرُوجِ نَفْسى، وَحُلُولِ

تا روز حشر و برانگیخته شدن و گواه گیر برایم دوستانت را هنگام جان دادنم و سرازیر

رَمْسى، وَانْقِطاعِ عَمَلى، وَانْقِضآءِ اَجَلى، اَللّهُمَّ وَاذْكُرْنى عَلى طُولِ

شدنم در قبر و به پایان رسیدن كردارم و بسر آمدن عمرم خدایا یادم كن در دوران دراز

الْبِلى، اِذا حَلَلْتُ بَیْنَ اَطْباقِ الثَّرى، وَنَسِیَنِى النّاسُونَ مِنَ الْوَرى،

پوسیده شدنم در آن هنگام كه میان توده هاى خاك وارد شوم و مردم فراموشكار یكسره فراموشم كرده اند

وَاَحْلِلْنى دارَ الْمُقامَةِ، وَ بَوِّئْنى مَنْزِلَ الْكَرامَةِ، وَاجْعَلْنى مِنْ مُرافِقى

و در خانه ماندنى (بهشت) فرودم آر و در منزل كرامت جایم ده و از رفقاى دوستانت و

اَوْلِیآئِكَ، وَاَهْلِ اجْتِبآئِكَ وَأصْفِیائِكَ، وَبارِكْ لى فى لِقآئِكَ، وَارْزُقْنى

برگزیدگان و مخصوصانت قرارم ده و دیدارت را بر من مبارك گردان و حسن عمل روزیم كن

حُسْنَ الْعَمَلِ قَبْلَ حُلُولِ الاَْجَلِ، بَریئاً مِنَ الزَّلَلِ وَسُوءِ الْخَطَلِ، اَللّـهُمَّ وَ

پیش از آن كه عمرم بسر رسد در حالى كه پاك از لغزش و بد كردارى باشم خدایا

اَوْرِدْنى حَوْضَ نَبِیِّكَ مُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ، وَاسْقِنى مِنْهُ

مرا به حوض پیامبرت محمّد درود خدا بر او و خاندانش باد (یعنى حوض كوثر) واردم كن و بنوشان مرا از آن

مَشْرَباً رَوِیّاً سآئِغاً هَنیئاً، لا اَظْمَأُ بَعْدَهُ، وَلا اُحَلاَُّ وِرْدَهُ، وَ لا عَنْهُ اُذادُ،

حوض نوشاندنى سیراب كننده و روان و گوارا كه دیگر تشنه نشوم و از ورود بدان جلوگیریم نكنند و بازم ندارند

وَاجْعَلْهُ لى خَیْرَ زاد، وَ اَوْفى میعاد، یَوْمَ یَقُومُ الاَْشْهادُ، اَللّهُمَّ وَالْعَنْ

و آن را برایم بهترین توشه راه و كاملترین وعده گاه در روز به پا خواستن گواهان قرار ده خدایا دور ساز

جَبابِرَةَ الاَْوَّلینَ وَالاْخِرینَ، وَبِحُقُوقِ اَوْلِیآئِكَ الْمُسْتَاْثِرینَ، اَللّـهُمَّ

از رحمتت سركشان اوّلین و آخرین را و آنان كه به حقوق دوستان برگزیده ات تجاوز و تعدّى كردند خدایا

وَاقْصِمْ دَعآئِمَهُمْ، وَاَهْلِكْ اَشْیاعَهُمْ وَ عامِلَهُمْ، وَ عَجِّلْ مَهالِكَهُمْ،

پایه هاى حكومتشان را در هم شكن و پیروان و عمالشان را نابود گردان و به هلاكتشان تعجیل كن

وَاسْلُبْهُمْ مَمالِكَهُمْ، وَضَیِّقْ عَلَیْهِمْ مَسالِكَهُمْ، وَالْعَنْ مُساهِمَهُمْ

و مملكتهاشان را از ایشان بگیر و راهها را بر ایشان تنگ فرما و آنان كه با ایشان سهیم

وَمُشارِكَهُمْ، اَللّـهُمَّ وَعَجِّلْ فَرَجَ اَوْلِیآئِكَ، وَارْدُدْ عَلَیْهِمْ مَظالِمَهُمْ،

و شریك هستند نیز از رحمتت دور كن خدایا شتاب كن در فرج دوستانت و حقوق از دست رفته شان را به آنها باز گردان

وَاَظْهِرْ بِالْحَقِّ قآئِمَهُمْ، وَاجْعَلْهُ لِدینِكَ مُنْتَصِراً، وَبِاَمْرِكَ فى اَعْدآئِكَ

و قائمشان را به حق ظاهر گردان و یارى ستاننده دینت و فرمانرواى در میان دشمنانت قرارش ده

مُؤْتَمِراً، اَللّـهُمَّ احْفُفْهُ بِمَلائِكَةِ النَّصْرِ، وَبِما اَلْقَیْتَ اِلَیْهِ مِنَ الاَْمْرِ فى لَیْلَةِ

خدایا فرشتگان یارى دهنده را گرداگردش قرار ده و بدان دستورى كه در شب قدر بر او فرستى وى را

الْقَدْرِ، مُنْتَقِماً لَكَ حَتّى تَرْضى، وَیَعُودَ دینُكَ بِهِ وَعَلى یَدَیْهِ جَدیداً

انتقام كشَنده براى خودت قرار ده بدان حد كه تو خشنود گردى و دین تو به وسیله او و بدست او بصورت نو و تازه اى

غَضّاً، وَیَمْحَضَ الْحَقَّ مَحْضاً، وَیَرْفِضَ الْباطِلَ رَفْضاً، اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلَیْهِ

درآید و حق كاملاً خالص گردد و باطل یكسره از بین برود خدایا درود فرست بر او و

وَعَلى جَمیعِ آبائِهِ، وَاجْعَلْنا مِنْ صَحْبِهِ وَاُسْرَتِهِ، وَابْعَثْنا فى كَرَّتِهِ، حَتّى

بر همه پدرانش و قرار ده ما را از اصحاب و نزدیكانش و در زمان رجعت او ما را برانگیز تا

نَكُونَ فى زَمانِهِ مِنْ اَعْوانِهِ، اَللّهُمَّ اَدْرِكْ بِنا قِیامَهُ، وَاَشْهِدْنا اَیّامَهُ، وَصَلِّ

ما در زمان او جزء یارانش باشیم خدایا توفیق درك زمان قیام او را نصیب ما گردان و در روزگار ظهورش ما را حاضر كن و درود فرست

عَلَیْهِ، وَعَلَیْهِ السَّلامُ، وَارْدُدْ اِلَیْنا سَلامَهُ، وَرَحْمَـةُ اللهِ وَبَرَكـاتُهُ.(7)

بر او و سلام او را بسوى ما بازگردان و سلام و تحیت و رحمت خدا و بركاتش بر او باد.

1. اقبال، صفحه 308.
2. همان مدرك.
3. همان مدرك.
4. همان مدرك، صفحه 309.
5. اقبال، صفحه 312.
6. همان مدرك، صفحه 314.
7. مصباح المتهجّد، صفحه 669.

 

 

 


نوشته شده در : شنبه 3 مهر 1389  توسط : لیلا احمدی زاده و اسماء كاظمى راد.    نظرات() .

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic